Kaukasus; Armenië

5 maart 2020 - Tbilisi, Georgië

Vanaf het moment dat we Armenië binnen rijden zie ik hem staan en ben op slag verliefd. Dat ronde smoelwerk, z’n witte tanden, die stoere torso die echt alles kan dragen. Balen hooi, een takel, olievat, kraan, niets is hem te gek. En deze bink is ook nog helemaal mijn kleur. Ron reageert verbaasd "jij houdt toch helemaal niet van wagens?" Inderdaad, ik vind het alleen belangrijk als vervoersmiddel van A naar B, maar nu ben ik dus als een blok gevallen. En ik weet niet eens zijn naam! Hieronder een impressie, helaas wilde Ron niet overal stoppen waar ik hem zag, denk toch wel een beetje jaloers ;-)

👍🏻🚛🚛👍🏻🚛👍🏻🚛👍🏻👍🏻🚛🚛👍🏻

Maar natuurlijk blijft Ron de enige ware, op 28 februari vieren we dat we 28 geleden in Thailand getrouwd zijn. 

Trouwfoto 28 jaar geledenTrouwfotoTrouwfoto

Armenië ligt ingeklemd tussen Georgië in het noorden, Iran in het zuiden, Azerbeidzjan in het oosten en Turkije in het westen. Het is ongeveer net zo groot als België en heeft 3 miljoen inwoners. Geografisch gezien zou Armenië tot Azië behoren, maar de Armeniërs zelf rekenen het land tot Europa. Je kan ook zeggen het is een land in Eurazië, klinkt zo lekker exotisch vind ik. Armenië was vroeger een koninkrijk en was op zijn grootst onder koning Tigran de Grote. Sinds 1990 is Armenië, na het uiteenvallen van de Sovjet Unie, weer een zelfstandige republiek. Armenië heeft een goede verhouding met zowel Europa als Rusland. Er rijden hier opvallend veel Lada's Niva's. Bijna alleen maar. Leuk karretje,een 4WD, dat is wel een auto voor mij als we terug zijn. Gassen en gaan. (mijn eerste auto was tenslotte een Skoda ;-)

Onze eerste bezienswaardigheid in Armenië is het kasteel Lori in Stepanavan. Het is gebouwd door David Anhoghin in 1005-1025. 

Kasteel LoriKasteel LoriOnderweg naar Yerevan

Onderweg naar YerevanOnderweg naar Yerevan

We komen aan in de hoofdstad Yerevan. De stad is gesticht in 782 voor Christus en is daarmee een van de oudste steden ter wereld. Wat een mooie overnachtingsplek hebben we achter de Saint Gregory kathedraal. Terwijl we door de stad lopen valt het ons op dat de vrouwen bijna allemaal ravenzwart haar, extreem lange wimpers en flinke ronde lippen hebben. Waarschijnlijk zoals wij dat noemen "Au naturel". Ik steek slonzig af naast hen.

Saint GregorySaint Gregory kathedraal

De stad heeft een aantal belangrijke bezienswaardigheden waaronder de Cascade. Dit is een gigantische marmeren trap met aan de top een immens Sovjet monument. Dit is toentertijd neergezet ter herdenking van het vijftigjarig bestaan van de Armeense Sovjetrepubliek. Binnenin is het museum voor de moderne kunst. We hebben echt alle 572 trappen opgelopen (met tussenstops). 

CascadeCascade

Cascade by nightArno Babajanyan, Armeense componist

Op het plein voor de Cascade staan veel mooie beelden, waaronder de molligers van Botero. 

Beeld in het parkVrouw met sigaret

We lopen naar de Opera, waar helaas geen programma is voor de dagen dat we in Yerevan zijn en nemen een kijkje bij de blauwe moskee (niet te verwarren met zijn naamgenoot in Istanbul). Verder dwalen we door de stad. 

Opera gebouwBlauwe MoskeeGedroogd fruit en groente

Het kleine Armenië was eens heel groot. In 95 voor Christus onder bewind van koning Tigran besloeg het een gebied van de Kaspische zee tot de Middellandse Zee. Sindsdien zijn zij geannexeerd door Arabisch, Turkse en Russische machten. Turkije erkent de genocide van 100 jaar geleden niet. Hierbij vonden naar schatting 1,5 miljoen Armeniërs de dood in het Ottomaanse rijk. Je begrijpt dat dit spanningen oproept. 

Het Matenadaram museum vertelt het verhaal over de genocide. Het is meer dan indrukwekkend. 

Matenadaram museum over de genocideHerdenkingsmonument

Armenië maakt in 301 het christendom tot staatsreligie en is daarmee het oudste christelijke land. Er zijn heel wat klooster waar we een aantal van bezichtigen en nemen en passant een kasteel of ander bezienswaardigheid mee. Er is veel verwoest door de bezetters en ook door aardbevingen. Soms is de weg ernaartoe mooier dan de bestemming. 

In Garni staat de hellenistische zonnetempel uit de 1ste eeuw. 

Onderweg vanuit Yerevan naar GarniIMG_7022Kasteel van Garni

Het Geghard klooster uit de 4e eeuw ligt in een afgelegen, maar prachtig natuurgebied aan het begin van de Azat-vallei, omgeven door torenhoge kliffen.  

Geghard kloosterBinnen in Geghard kloosterGeghardKruisstenen

Het Khor Virap klooster rijden we aan over een wel heel belabberde weg, maar oh zo mooi is de omgeving. Het klooster ligt vlakbij de grens met Turkije en we kijken uit op de Ararat berg. 

🐑 🐑OnderwegDe M-24

Khor Virap klooster20200227_102522Khor Virap kuisbeelden

Onderweg naar het klooster van Noravank komen we door de Noravankkloof. Met uitzicht op deze kloof slaan we ons kamp op. 

De noravankkloofNoravank kloosterNoravank klooster

De Stonehedge van Armenië wordt het genoemd, de stenen (zei zij oneerbiedig) die staan in Karahunj genaamd Zorakarer. En ook nog eens veel ouder, lezen we, dan die in Engeland. Zelfs 3500 jaar ouder, rub it in....

StonehengeStonehenge in Karakunj

Het Tatev klooster werd gebouwd in de 9de eeuw en ligt prachtig op een plateau in de heuvels. Je kan ernaar toe met de langste kabelbaan ter wereld, maar wij rijden met onze eigen Basecamp berg op, berg af. 

Tatev kloosterTatevBinnenin het klooster

Kapelletje

Armenië is dus een bergachtig land. Het laagste punt is 375 meter, terwijl het hoogste punt van het land op 4090 meter ligt. Wij zijn in Armenië tot ongeveer 2400 meter geklommen.  Het is een hele mooie rit over de Selim-pas met sneeuw, soms ook slecht zicht, maar ook van prachtige vergezichten. We passeren de oude karavanserai die volledig ondergesneeuwd ligt. Alleen Ron kan er niet van genieten, de Basecamp rijdt op de laatste druppels diesel en Ron knijpt hem enorm. 

Weinig zicht op 2400Weer zo’n beautyLada

Bij de eerste de 'beste' pomp moet eerst de sleutel gehaald worden om te tankslang te ontsluiten. Alles zit wat provisorisch in elkaar, of ligt uit elkaar. Gelukkig is onze Basecamp niet kieskeurig met zijn diesel, hooguit geeft hij een extra rookpluimpje, en laat zich vollopen. Ron haalt opgelucht adem. 

Diesel tankenDieselpomp

Het Sevanmeer ligt op 1900 meter en we staan prachtig op het strand aan dit meer. Helaas is het te koud voor een duik.

Meer van Sevan

Onderweg maken we kennis met het bakken van een speciaal Armeens brood, Lavash, ook wel de wimper genoemd. Lavash is een plat brood van 50 cm tot 100 cm. Het deeg wordt gebakken in een aardewerk klei-gemaakte oven in de grond en met behulp van een groot kussen wordt het tegen de wand gedrukt/geslagen. 

Bakken van Lavash🍙🍞🍞🍙🍙🍞

En komen we een "wijnhuis" tegen. Dus brood en wijn, wat willen we nog meer? Misschien nog "She" van de wereldberoemde en van origine Armeense zanger Charles Aznavour?! Weib, Wein und Gesang-Luther

“Wijnhuis”

Omdat Armenië met Azerbeidzjan in oorlog is over de regio Nagorno-Karabach zijn de grenzen potdicht. Dit is de reden dat we hiervandaan niet naar Azerbeidzjan kunnen en we terug gaan naar Georgië om daar de grens over te steken richting Bakoe. 

Maar eerst gaan we nog een keer naar Yerevan. Het voelt als thuiskomen, een tweede keer in dezelfde stad. Het is vertrouwd en je hebt al zo je looproutine. We struinen ook nog even de Vernissage af. Want er is op deze markt veel moois te koop, vooral veel zelfgemaakte producten. Mooie handgeverfde sjaals, prachtige handgemaakte sieraden, tassen e.d. Creatief volkje die Armeniërs. 

Vernissage

Het vervolg van onze reis verandert met de dag. Het is duidelijk dat we Iran niet in kunnen. Dan maar in Bakoe, Azerdbeidzjan, inschepen op de veerboot naar Aqtau in Kazachstan. Helaas, die veerboot blijft de komende 2 weken vanwege het corona virus liggen in de haven. Dan maar via Dagestan. Heu, waar ligt dat? Toevallig kwam ik Dagestan tegen in het boek "Ali en Nino" van Kurban Said wat ik aan het lezen ben. Dit verhaal gaat over een liefdespaar in Bakoe ten tijde van de Russische Revolutie en de 1ste wereldoorlog. Hij Ali een moslim en zij Nino een Georgische en christen. 

Maar goed, Ron weet het te vertellen. Dagestan is een autonome republiek van de Russische Federatie, gelegen aan de Kaspische Zee, in de Kaukasus. Daar gaan wij dus doorheen rijden. Wat een change of plans. 

Wil je weten of dit plan doorgaat? Wij ook, dus tot een volgend verslag. Er staan in de albums nog veel foto's die we niet kwijt kunnen bij de verhalen. Dus voor wie dit leuk vindt, struin er doorheen. Ook zijn er nieuwe video's. 

When nothing goes right................go left.

mail: flinkontour@gmail.com                                                                                                                                                                                                                            instagram: flinkontour

Foto’s

14 Reacties

  1. Rieneke van Proosdij:
    5 maart 2020
    Wat een fantastisch verhaal weer Eef!
  2. Helene:
    5 maart 2020
    Wat kunnen jullie deze trip ontzettend mooi beschrijven. Een mooie geschiedenis- en aardrijkskundeles. wat zijn jullie erg mooi getrouwd in Thailand. Nog gefeliciteerd met jullie 28 jarig huwelijk. In de stad Yerevan staat het monument de Cascade. Niet mijn smaak , maar het doet mij gelijkdenken aan de Bahai te Haifa. Niet te vergelijken. Wat dat is prachtig aangelegd . Maar meer het idee van de trappen.
    Sjonge wat een inspannende rit zal dit zijn geweest om bij zonder diesel te komen staan. Ik zou peentjes hebben gezweet. Maar gelukkig hebben jullie het gered.
    Apart om te zien hoe ze daar brood bakken.
    Alvast een goede reis toegewenst.
  3. JWJ Tupan:
    5 maart 2020
    Mooi verhaal weer. Leuk om te lezen. En mocht jet nog net weten: de vrachtwagen is een oud Russische GAZ. Prachtige auto. Veel reisplezier en .... nog gefeliciteerd met jullie 28 jarig huwelijk 😘
  4. Ron en Eveline:
    8 maart 2020
    Oh, goed man. Wisten we nog niet. Je ziet alleen maar oude Russische auto's in Armenië. Vooral heel veel Lada's
  5. Frans:
    5 maart 2020
    Wat een mooi en leerzaam verhaal weer. De mooie foto’s maken het helemaal af. Spannende om je plannen te moeten bijstellen door allerlei externe factoren. Is waarschijnlijk ook een les in de illusie van controle. Hoor net op de radio dat de première van de nieuwe James Bond ook met 7 maanden wordt uitgesteld🤪
  6. Ron en Eveline:
    8 maart 2020
    Hahaha, ik las het op nu.nl
  7. Wim Gilijamse:
    5 maart 2020
    We hebben genoten van jullie Armenieverhaal. Wij waren hier in 2018, het was of we de reis opnieuw beleefde.
  8. Janneke 't ❤️:
    5 maart 2020
    Wederom een heerlijk verhaal en indrukwekkend mooie foto's. Wat een prachtige kleuren!

    Het Corona virus bezorgt jullie extra kilometers, maar:
    "Het leven is een omweg waard."

    Goede reis en blijf gezond. 💌
  9. Andrew:
    5 maart 2020
    Wederom een mooi verhaal en blijf de reis volgen! Maar water dat te koud is om in te duiken??? Vroeger toen ik nog bij de mariniers zat .........
  10. Lianna:
    5 maart 2020
    Eveline, Wat een prachtige reisverhalen .... vanavond de tijd genomen om jullie reisverhalen van 2020 te lezen en zo jullie avontuur een beetje meebeleven. Goede reis....liefs Lianna
  11. Lucia:
    6 maart 2020
    Wauw Eveline en Ron, wat een indrukwekkende verhalen weer. Wat komen jullie op bijzondere plekken met schitterende uitzichten onderweg, oude gebouwen, sferen van andere tijden...Ook nog gefeliciteerd met jullie 28e trouwdag 💞, prachtig de foto’s uit Thailand 😁🙏. Geniet en goede 🍀 verdere reis. Ik kijk uit naar het volgende verslag, liefs Lucia 😘
  12. Tejo:
    6 maart 2020
    Heerlijk verslag, wat een landen allemaal.....super interessant.......een avontuur!
    Benieuwd naar de verdere belevenissen......
  13. Hans van Proosdij:
    7 maart 2020
    Heerlijke verhalen ! Smullen ! De wereld komt hiermee dichterbij.
  14. Mieke:
    21 maart 2020
    Lieve Ron en Eveline,
    Wat een indrukwekkende reis. Dank dat we met jullie mee mogen reizen 😘
    Een toast op jullie 28 ste huwelijks jaar 🥂🍾Nog vele jaren op avontuur en in gezondheid !
    Liefs Hans en Mieke